1
دانشیار، گروه مهندسی مواد، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران
2
کارشناس ارشد،گروه مهندسی مواد، دانشگاه تبریز، تبریز.ایران.
3
کارشناس ارشد، گروه مهندسی مواد، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران.
4
کارشناس ارشد، شرکت تراکتورسازی ایران، تبریز، ایران.
5
کارشناس، گروه مهندسی مواد، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران.
10.22034/frj.2018.132213.1038
چکیده
یکی از مهمترین مشکلات پیش روی کارخانههای ریخته گری قطعات چدن نشکن، انباشتگی رسوبات نامحلول در قسمتهای مختلف کورههای القایی، افت شدید جریان الکتریکی و در نتیجه توقف خط تولید است. ماده اصلی تشکیل دهنده این رسوبات، اکسید منیزیم (MgO) است که در نتیجه اکسیداسیون منیزیمی تولید میشود که برای کرویسازی گرافیت استفاده میشود. در این مطالعه، دو راه حل برای غلبه بر این مشکل پیشنهاد شده و میزان تاثیرگذاری هر کدام در خطّ تولید یک کارخانهی ریختهگری بررسی شده است. این دو راه حل عبارت بودند از افزودن فلاکس به مذاب و استفاده از اتمسفر نیتروژن به جای هوا. آنالیز شیمیایی مذاب، سرباره و رسوبات با استفاده از پراش اشعه ایکس، روش شیمی تر و کوانتومتری انجام شد. بهترین نتیجه با افزودن 900 گرم فلاکس به داخل پاتیل قبل از تلقیح به دست آمد. بدون افزودن فلاکس، افت شدید در جریان الکتریکی دستگاه (350 آمپر در 16 روز) مشاهده شد. افزودن فلاکس منجر به افت سطحی در جریان الکتریکی (50 آمپر در 28 روز) شد. همچنین افزودن فلاکس باعث تغییر پایه رسوبات از MgO به Fe2O3 شد. همچنین با استفاده از اتمسفر نیتروژن، نرخ میرایی منیزیم از % 017/0 در 36 دقیقه (در حالت استفاده از هوا) به %0146/0 در 50 دقیقه رسید.
